Misbruk av floskelar er ein fluktutveg …
Av N. N.
I dei seinare åra har vi fått stor tilstrøyming av flyktningar og «flyktningar» – innkludert frå ein kultur, islam, som er ekstremt forskjellig frå vår; sterkt diskriminerande/religionsrasistisk, valdeleg, med lovleg uærlegdom og med sterke religiøse forbod mot å integrera seg med andre kulturar (minst 144 anti-integrerande utsegn berre i Koranen). Dei kjem av minst 3 grunnar:
1. Heimlandet har blitt for farleg eller svolt. Dei er ekte flyktningar.
2. Dei vil til land med meir pengar – gjerne gratis pengar.
3. Dei kjem for å lystra islam sin ideologi: «Dei ‘vantru’ skal alle omvendst til islam, nedkjempast og undertrykkast eller drepast». Dei skal utbreia islam – med ærlege og uærleg midlar. (Islam har vide løyver til bruk av uærlegdom, og slikt bør om nødvendig eller om det forenklar, brukast til å forsvara eller fremja islam + kan nyttast ofte elles.)
Nr. 3 kan vera kombinert med nr. 1 eller 2.
Religionen, ein valdsideologi (minst 370 valdsfremjande utsegn i Koranen åleine – mange grove) med i tillegg som sagt vide løyver til loveleg uærlegdom i ord – offesielt 8 vide gruppre lovleg verbal uærlegdom – og gjerning (her er det inga offeiell muslimsk liste, men minst like mange vide grupper). Ein slik religion og kultur kolliderar ofte med vår, som har ærlegdom og fred i alle fall som ideologi.
Islam og muhammedanarane er samstemde om at det er vi som har feil, så det er vi som må jenka oss, for deira ofte inhumane levereglar og sharialover, «er dei rette». Men dei har ofte berre påstandar og ikkje saklege fakta eller agument å framføra til sitt forsvar – slikt finnest ofte rett og slett ikkje (bortforklar t.d. astronomien i Koranen – eit av prova for at Koranen ikkje er frå ein gud, men er oppdikta då, einkvar gud hadde visst betre), og så kjem fluktutvegen: «Bruk floskelane til å avleia eller avvisa i staden for argument eller «fakta» du ikkje har». Dei to vanlegaste slike er «Islamofbi!» og «Islamhat».
«Hat» og «fobi» er sterke ord, og folk som ikkje kjenner stort til islam og Koranen, og altså ikkje kjenner realitetane – ja, mange trur faktisk desse udokumenterte, oftast feil, skuldingane.
Absolutt alt som er negativt om Koranen eller Islam vert fort og automatisk avfeia med eit eller båe desse 2 billege orda – så ofte og så automatisk, at dei for lengst har blitt floskelar.
Men:
1. Saklege og korrekte opplysningar er ikkje fobi, men informasjon og kunnskap.
2. Les Koranen og sjå all den diskriminerande og valdelege ideologien. Å bli skremd av slikt, er ikkje fobi, men sakleg grunna redsle.
3. Sjå korleis islam går fram i konflikter i verda i dag. Å bli skremd av slikt: Igjen ikkje fobi, men sakleg grunna redsle.
Også andre gjer gale, så muhammedanarar kjem ofte med «logikken»: «Ja, vi gjer gale. Men det gjer også andre. Så då er vi eigentleg ganske bra!» Men islam sine dødsoffer, valdtekne smågjenter, etc. er like døde og/eller valdtekne, sjølv om Russland gjer det same og Israel i alle fall drep. «Argumentet» er irrelevant – kva andre gjer, reduserar ikkje islam sin vald, etc. Men det er ein grei og billeg fluktutveg og avleiing å bruka.
Det er og ein skilnad på å falla for freisting i strid med sin ideologi og religion, og å fylgja løyve og incitament – ja, når det gjeld vald, tilnerma krav til det umenneskelege – frå eigen religion. Der religionen er diskriminerande og valdeleg, er det meir «normalt» å ty til slikt, så det skal mindre til og skjer oftare.
4. Det er og fullt mogeleg å vera ueinig i isalm sin valds- og uærlegdomsideologi, utan å hata.
(Og er det eigentleg umoralsk om ein skulle koma til å hata ein så brutal, inhuman og dels umoralsk valds- og uærlegdomsideologi? Dette desto meir når ein veit Koranen, islam og ideologien beviseleg er oppdikta. – sjå t.d.»1000+ Mistakes in the Quran», Lange lister feil s. 228-449.)
Forslag til Stortinget om ny lov: «Politikarar, journalistar og andre influensarar har ikkje lov å uttala seg offentleg om islam, utan minst å ha lese Koranen, så dei veit litt om det dei snakkar om. Noverande situasjon med snakk og påstandar ut frå fine prinsipp, men ingen reell kunnskap, er skadleg – for folket og på sikt og for demokratiet.»
Møter du floskelane, så svar f.x.: «Du har altså ikkje svar på mine fakta? Så du må ty til billege floskelar for å avspora samtala og koma over på noko anna! Det fortel at eg altså har rett!» Legg kan henda til f.x.: «Takk for at du ved å avstå frå å møta mine fakta, stadfestar det eg har sagt.»
Ettertrykk/kopiering ok. Sprei gjerne denne informasjonen.
