Integreringsdebatten i Noreg handlar oftast om kva vi som samfunn må gjera annleis. Langt sjeldnare vert det reist spørsmål ved kva religiøse og ideologiske forhold i islam sjølv bidreg med, og kva muslimar og islamsk lære eventuelt kan endra for å gjera reell integrering mogleg. Denne teksten etterlyser nettopp ein slik debatt.
Av N. N.
Mange skriv informativt og greitt om korleis vi innfødde kan gjera assimilering og integrering lettare for «våre nye landsmenn». Nokre skribentar er og inne på det faktumet at ei gruppe innvandrarar – muslimane – til dels skil seg ut negativt og kva vi der må gjera; altså føya dei. Men ein vik tilbake for å gå til botnar på den muslimske sida av integreringsproblemet, grunnlaget for den sida av problemet og kva vi og ikkje minst muslimar kan gjera for å redusera det grunnlaget.
Koranen og dermed islam er sterkt diskriminerande. Boka og religionen er heilt klar på at verda er tredelt. Muslimane er klart dei beste, f.eks. vers 3/110 (og ikkje-muslimar dei verste, f.eks. 98/6) og bør med sine sharialover og valdsmoral vera dei styrande. I ein mellomklasse kjem «Boka sitt folk». «Boka» er her meint Bibelen – ifølgje islam forfalska frå gamle Koranar, som vitskapen klart dokumenterar ikkje fanst då Bibelen sine bøker vart til. Denne delen av tredelinga er ein del utvatna, i og med særleg jødane har blitt fiendar, trass i at Koranen tre stader seier landet deira var gåve frå Allah (5/21, 7/137) der dei kunne bu trygt (17/104). Også 5/32 fortel om venskapeleg kontakt – rådgjeving – mellom Allah og jødane.
Resten av «dei vantru» er lågaste underklasse.
Det er godt over 1000 utsegn i Koranen som er frå diskriminerande til religionsrasistiske mot dei «vantru». Liste finst. Frå småbarnsstadie får muslimar innprenta at det er gudgjevne sanningar at muslimane, som sagt, er betre enn alle andre, og at dei skal kjempa for makt og styring, styring som påstått gudgjevne retningsliner fortel skal vera i samsvar med Sharialovene sine diskrimineringar, valdsideologiar, moralkodar og lovlege uærlegdomar. Det er tilnærma synd å finna seg i å måtte leva etter andre reglar enn sharia sine, og godta å bli styrde av «vantru», om ein då ikkje godtek det med baktanke (3/28). Eg etterlyser kva vi og kva islam kan gjera for å dempa diskrimineringa og religionsrasismen som er del av Koranen og av islam, slik at integrering kan bli lettare.
Verre. Diskrimineringa er godt grunnlag for den direkte anti- integreringa i islam. Koranen har minst 144 vers med klar anti-integrering, liste finst. Ein truande muslim kan ikkje integrera seg for mykje med «dei vantru», det er både synd og religiøst forbode (4/89, 5/51). Eg etterlyser debatt om kva vi og kva islam kan gjera for å dempa anti-integreringa i Koranen og dermed i islam. Eg har til dato aldri sett korkje den omfattande muslimske diskrimineringa eller ditto anti-integreringa i seriøs debatt. Båe tema ser ut til å vera tabu.
Så har vi islam sine vide grupper av lovleg uærlegdom, 8 når det gjeld verbal uærlegdom (lovleg lygn, lovleg halvsanning, etc)., og minst like mange for uærlegdom i gjerning (lovleg steling og røving, lovleg utpressing, lovleg slavetaking (stela andre sitt liv og arbeidsevne), lovleg valdtekt av fanga kvinner og slavinner (stela andre sin seksuelle kapasitet, f.eks. 4/24, 8/69, 23/6, 33/50, 70/30)). I tillegg stadfesta den syndfrie (11/35) Muhammed, røvarhovding, valdtektsmann og idol, med sitt føredøme at slikt ikkje er synd. Og har du nokon gong høyrd ein sint iraker skildra muslimar sitt syn på vestlege kvinner? Sjølv Jesu mor, Maria, vart direkte skulda for å vera hore, trass i at Koranen klart seier ho var jomfru (3/47, 4/156, 19/20, 21/91, 66/12). «Vestlege kvinner gjer ikkje stor motstand mot valdtekt», har eg og fått høyra. Freistinga for ein muslim kan bli forsterka. Eg etterlyser debatt om det er noko vi eller islam kan gjera for å dempa reglane for lovleg uærlegdom i islam. I alle fall når det gjeld verbal lovleg uærlegdom, skulle det vera ein sjanse, for den er berre indirekte nemnt i Koranen, men utbrodert etterpå. Den lovlege uærlegdomen kan vera delvis årsak til at muslimar er overrepresenterte i slikt, saman med f.eks. vanvørdnaden for «dei vantru» og føredøma frå røvarhovdingen, idolet og valdtektsmannen (minst Rayhana bint Amr og Safiya bint Huyayy) Muhammed.
Og valdsideologien, den flyt godt på diskrimineringa, fråvendinga av integrering med «Untermensch», og faktisk og på den lovlege uærlegdomen – uærlegdom fører t.d. innimellom til vald. Det er minst 370 utsegn i Koranen positive eller sterkare til vald, f.eks. i «Verses of War in the Quran». Positiv til vald var og idolet Muhammed. Eg etterlyser: Er det noko vi eller islam kan gjera med Allah sin valdsideologi?
Vel, eg etterlyser debatt om og forslag på løysingar når det gjeld ikkje berre våre, men og islam sine årsaker til problema, og kva også islam og muslimar kan gjera i sakene. Til no har islam sine årsaker vore tabu.
Eigentleg er det heile litt ironisk når ein kjenner til alle feila i Koranen ingen gud ville gjera, feil islam nektar for, men som er der likevel. Feil som i sum er eit matematisk sterkt prov for at det ikkje er sant at islam og tilhøyrande lover kjem frå ein gud. Men det er ein annan tabudebatt.
Korantekstene kan sjekkast på searchtruth.com.
Kopiering ok.
Sprei gjerne denne informasjonen og etterlysinga.
